‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)
‫پس اینو اضافه می کنیم به C بعدش ‫کیسنوس A رو می گیریم...
‫کسینوس A؟
‫کسینوس A...
‫این کسینوسِ...
‫ساکت باشین
‫ساکت
‫خیلی خب پس...
‫همونجا وایسا ‫مشکلت چیه؟
‫هی
‫همونجا وایسا
‫خیلی خب...
‫و کسینوس A...
‫غذا خوردی؟
‫جی هه، دلت برای مامان تنگ شده بود؟
‫وقتی بهش فکر میکنم...
‫همیشه بزرگترین مُعضل زندگیم
‫رفتن یا نرفتن بود
‫مامان جان بیا بریم، باشه؟
‫اون دلش نمیخواد باهات بیاد
‫فقط بخاطر اینه که بچه ها رو ترسوندی
‫من اونا رو ترسوندم؟
‫جی هه
‫تو از بابا میترسي؟
‫تو تمامِ روز رو مست میکنی
‫معلومه که ازت میترسن
‫من باباشون هستم
‫مزخرفه
‫یه پدر باید مثل یه پدر رفتار کنه
‫جی هه، بیا پیشِ من ‫بیا اینجا
‫بیا پیش مامان ‫داری کجا میری؟
‫ولِش کن ‫میخوای کجا ببریش؟
‫جی هه! جی هه
‫جی هه...
‫جی هه
‫میخوای با اون بری؟
‫بهم بگو. میخوای با اون بری یا نه؟
‫ها؟
‫آره. جی هه، تصمیم بگیر
‫باید برم یا نرم؟
‫مامان یا بابا؟
‫انتخابی که باید میکردم...
‫خیلی سخت تر از انتخابِ طعم بستنی مورد علاقه ـم بود
‫مثل این بود که بهت بگن دستمال کاغذی آبی رو میخوای
‫یا دستمال کاغذی قرمز
‫میخوای بری؟
‫ها؟
‫میخوای بری اینجا؟
‫خیلی ببخشید
‫کجا بودیم؟
‫اونجایی که هر کس نمیتونه بره ‫اوه، درسته
‫هر کسی نمیتونه اونجا بره
‫فقط برای کسایی هست که تو انگلیسی از بقیه بهترن
‫اونا برای یه ماه ‫بهتون غذا و جایِ خواب میدن
‫این روزا با دو هزار دلار فقط میشه بلیط هواپیما رو گرفت
‫برنامه تحصیل زبان انگلیسی در خارج از کشور
‫بچه ها، در مورد این با پدر مادراتون حرف بزنید ‫و در اولین فرصت بهم اطلاع بدید
‫چشم ‫چشم
‫جی هه
‫بله؟
‫ما همیشه دنبال آموزش عمومی هستیم...
‫اما از این فرصتا خیلی کم پیش میاد
‫پس تمام تلاشِت رو کن که بری
‫وقتی بحثِ مکالمه انگلیسی پیش میاد،
‫نمیتونی دخترایی مثل سونگ هیون رو شکست بدی
‫نمیتونی از پَسِش بر بیای
‫خدای من
‫دارم چی میگم؟
‫قضیه اینه که خیلی دلم میخواد تو بری
‫حالا دیگه برو
‫باشه
‫نه ممنون. ‫من اینو دارم
‫این چیه؟
‫مامانم بهم گفته غذای کافه تریا رو نخور
‫اون خیلی ایراد گیره، نه؟
‫میخوای یه کم بخوری؟
‫نه نمیخوام
‫اوه، راستی
‫جی هه، میخوای بری اینجا؟
‫فعلا نمیدونم
‫قیمتِش خیلی مناسبه
‫این یه جایی مثل فیلیپینه؟
‫نه انگلستانه
‫انگلستان؟
‫اوه، انگلستان
‫انگلستان...
‫آرزوت نبود بری اونجا؟
‫چه آرزویی آخه؟
‫میخوای با همدیگه بریم اونجا؟
‫بیا فکر کنیم یه جور تعطیلاتِ ارزون قیمته
‫تو میخواستی بری آمریکا پیشِ خاله ـت
‫بیخیال. از آمریکا خسته شدم
‫بیا با همدیگه بریم
‫بیا بریم
‫میریم دیگه، باشه؟
‫میخوام به مامانم بگم
‫خیلی سر و صدا میکنه!
‫من؟
‫نه...
‫جيرجيرکا؟
‫دولت نباید اونا رو یه کاریشون کنه؟
‫اونا اصلا مُضر نیستن
‫چرا، مضرن
‫اونا باعث آلودگی صوتی میشن
‫من سوسکا رو بیشتر ترجیح میدم
‫آه
‫اوه، خدای من
‫دوستم پارکش کرده اونجا
‫اینجا که وله پارکینگ نیست ‫(وله پارکینگ = یعنی سوئیچ رو میدن به یه نفر دیگه ‫تا ماشین یا موتور رو پارک کنه)
‫چرا سوئچیش رو گذاشته رفته؟ ‫من نمی رونَمِش
‫اینو بهش پس میدم ‫برشون ميگردونم
‫به دوستت بگو بیاد ‫خودش اونا رو ببره
‫مرخزف نگو
‫بهت گفتم هیچ موتور سیکلتی حق نداره بیاد اینجا
‫اگه میخوای اول منو بکش و بعد بگیرش
‫تو اصلا به من اهمیت نمیدی
‫چرا حالا اینقدر سر و صدا میکنی؟
‫یه حرف رو دوبار بهت نمیگم
‫به دوستت بگو بیاد اونا رو ببره
‫بله، رئیس؟
‫بله، بله، میتونم اینکارو کنم
‫تا ساعت هشت و نیم؟
‫به مرکز همایش؟
‫بله
‫010...
‫6998?
‫متوجه شدم، فردا می بینمتون
‫چیه؟
‫مامان
‫دو هزار دلار داری؟
‫دو هزار دلار؟ برای چی؟
‫چه خرجاي بيخودي
‫چرا یه بچه دبیرستانی باید بره خارج از کشور؟
‫اینطور نیس
‫حتی بچه هایی که کوچیک تر از من هستن هم ‫میرن اینجور جاها
‫نمیتونی اونو خاموش کنی؟
‫به هر حال باید پول همه چیزُ بدی
‫نگاه کن، تقریبا برای یه ماهه
‫دو هزار دلار تقریبا پول بلیط هواپیما میشه
‫تو دانشگاه مجانی میفرستنت اینجور جاها
‫اما برای وارد شدن به دانشگاه...
‫بخاطر پول دانشگاهم هیچ پولی ندارم
‫ریو جی هه
‫مگه ازم پول طلب داری؟ ‫چرا عصبانی میشی؟
‫من عصبانی نشدم
‫تو بدونِ اینجور چیزا هم کارت عالیه
‫آره، تا الان اینطوری بودم. اما دیگه نمیتونم
‫چه فایده ای داره که تمام تلاشمو کنم؟
‫چطور میتونم بچه هایی رو شکست بدم که ‫از کوچیکی مسافرت خارج از کشور میرفتن؟
‫بعضی خانواده ها برای تحصیلات بچه ـشون ‫وام میگیرن
‫مامان تو اینقدر سرت به درسای خودت گرمه ‫که حتی نمیتونی به من فرصت بدی
‫فرم های درخواستتون
‫یادتون نره که اطلاعاتِ ـتون رو اینجا بنویسید
‫اختیار این برنامه دستِ مدرسه یِ ما نیست
‫واسه همین اونا در مورد موعد مقرر خیلی دقیقَن
‫بله ‫بله
‫"من میخوام دنیای بزرگتری رو تجربه کنم
‫و دانشم رو زیاد کنم"
‫آه، برو اونور
‫بکش کنار، میخوام با کامپیوتر کار کنم
‫من باید الان اینکارَمو تموم کنم
‫وقتی دوش گرفتنم تموم شد ‫باید گُمشی بری بیرون
‫وگرنه می کشمت
‫عوضی
‫هی...
‫سوسک! سوسک
‫نگاه کن، سوسکه ‫بُکشِش
‫خواهش میکنم بخاطر من بُکشِش
‫خواهش میکنم. زود باش
‫زود باش ‫زود باش
‫صبر کن ‫زود باش عجله کن
‫در عوض چی گیرم میاد؟
‫میتونی از کامپیوتر استفاده کنی ‫برو بُکشِش
‫سوسک سر و صدا نمیکنه
‫حتی لحظه مُردنِش
‫این هم برای سوسک و هم برای آدما یه نوع خوش شانسیه
‫چون که سر و صدا نمی کنن،
‫میتونن با آدما همزیستی کنن
‫یعنی چی میشد اگه سوسکا مثل جیرجیرکا گریه می کردن...
‫اون سوسک مثل دستم خیلی بزرگ بود
‫تو دیدیش، جی هه. بهش بگو
‫موندم چرا این وقت روز بیدار شدی
‫و داری سر میز راجب سوسکا حرف میزنی
‫باید زنگ بزنیم مامورای سم پاشی بیان اینجا
‫فقط یه سوسک بوده ‫چرا باید به مامورای سم پاشی زنگ بزنیم؟
‫معنی یه سوسک اینه که هزارتا سوسک دیگه هم اینجاس
‫اونا همین دورُ برا قایم شدن
‫نمیدونی چقدر موذی ان؟
‫فقط بهشون بگو همینطور قایم بشن ‫چی؟
‫چرا چرت و پرت میگی؟
‫چطور جرات میکنی اینطوری حرف بزنی؟
‫اینطوری با مادرت حرف نزن
‫سگ ها واق واق میکنن. جیر جیرکا، جیر جیر
‫همه ـشون صدای متفاوتی در میارن
‫اما سوسکا هیچ صدایی در نمیارن
‫اونا حتما حس کردن که این تنها راه زنده موندنه
‫اون فقط یه حشره ـست
‫بسه دیگه ‫بشین غذاتو بخور
‫اگه اونا صدا در بیارن،
‫خیلی راحت میشه فهمید کجا هستن
‫واسه همینه ما این همه حشره داریم
‫آدما چطوری زنده موندن؟
‫اونا بیشتر از همه سر و صدا میکنن
‫بچه ی لوس
‫پس غذا نخور ‫یه سگ نباید غذا بخوره
‫چطور جرات میکنی
‫چرا اینقدر گستاخی؟
‫جی هه، چرا یونیفرمت رو نمیپوشی؟
‫بهت گفتم که امروز سالگرد تاسیس مدرسه ـمون ـه
‫من باید پاسپورت بگیرم
‫واقعا؟
‫بعدا کارتم رو بهت میدم ‫ازش استفاده کن
‫پول همه مشکلات رو حل نمیکنه
‫بچه ها زیر سن قانونی نیاز به یه قَیم دارن
‫اون موقع باید سر کار باشم
‫چطور میتونم باهات بیام؟
‫مشکلی نیست. تو حسابی بزرگ شدی
‫نیازی به قیم نداری
‫اگه مشکلی بود فقط بهم زنگ بزن
‫چطوری بدون اینکه ساکت بشن، ‫تونستن جون سالم بدر ببرن؟
‫پس باید پدرتون باهاتون بیاد
‫چون شما به عنوان یکی از اعضای خانواده ی اون ثبت شدید
‫اما...
‫پدر مادرم بیشتر از 10 ساله از هم جدا شدن
‫و تمام این مدت من با مامانم زندگی کردم
‫من هیچ تماسی با پدرم ندارم
‫وضعیتتون رو درک میکنم...
‫اما طبق مدارک ثبت شده...
‫مادرتون فقط با شما زندگی میکنه
‫نمیتونم پاسپورت ـتون رو صادر کنم
‫در واقع اگه پدرتون فوت شده بود ‫مشکلی پیش نمی اومد
‫مامان
‫اونا میگن فقط سرپرستی که اسمَم به عنوانِ ‫اعضای خانواده ـش ثبت شده، باید باشه که بتونم پاسپورت بگیرم
‫یعنی چی؟
‫اسمَم به عنوان عضو خانواده یِ بابا ثبت شده
‫واسه همین نمیتونم بدون اون پاسپورت بگیرم
‫ما حتی نمیدونیم اون الان کجا ـس
‫چطور میتونیم اجازه ـش رو بگیریم؟
‫منم همینو بهشون گفتم
‫اونا میگن باید... ‫بیا خونه با هم حرف بزنیم
‫مامان... مامان
‫ریو جی هه
‫اینجا چه خبر شده؟
‫مامان...
‫شماره بابا رو نمیدونی؟
‫حتی آدرسش رو نمیدونی؟
‫حتی نزول خورا هم خبر ندارن...
‫ای خدا...
‫چرا منو به عنوان یکی از اعضای خانواده ی بابا ثبت کردی؟
‫اون گفت اگه اینکارو نکنم
‫خرج و مخارج بچه رو نمیده ‫خب باید چیکار میکردم؟
‫نمیدونستی این اتفاق میُفته؟
‫فقط چند سال صبر کن
‫وقتی به سن قانونی برسی، ‫دیگه این قضیه بی اهمیت میشه
‫پس پاسپورتم چی میشه؟
‫نمیتونم کاریش کنم
‫ما که نمی تونیم قانون رو عوض کنیم
‫مامان
‫بابا خانواده یا خواهر برادر نداره؟
‫یا حتی دوست یا یه محل کار
‫هیچوقت بابات برات مهم نبود
‫حالا داری این چیزا رو میپرسی؟
‫خب باید چیکار کنم؟
‫نمیتونم بدون اون پاسپورت بگیرم
‫بیخیال پاسپورتِت شو
‫اگه نتونی بری خارج می میری؟
‫اون هیچ فایده ای واسم نداره
‫اگه مُرده بود خیلی بهتر میشد
‫ریو جی هه
‫حق با مامان بود
‫هیچوقت بابا برام مهم نبود
‫دقیقا مثل یه سوسک،
‫اون همیشه تو زندگیم بی صدا بود
‫پدر، پدری و این حرفا،
‫هیچوقت تو زندگیم معنا نداشت
‫و هیچوقت زندگیم رو تحت تاثیر قرار نداده بود
‫با این حال...
‫کسی که با یه سوسک کنار اومده،
‫هیچوقت این سرگذشت رو فراموش نمیکنه
‫به : ریو جی هان
‫توی اتاقم داری چیکار میکنی؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫سوسک... ‫چی؟
‫اومدم یه سوسک بگیرم ‫کجاس؟
‫اونجاس
‫کجا؟ کجا؟ ‫اینجاس
‫کجا؟ ‫اونجاس
‫هی، اول بُکشِش
‫هی، بیا بیرون
‫هی، بیا بُکشِش، هی
‫نمیتونم، رفته زیر قفسه ی کتاب
‫بیا بگیرِش. هی
‫بیا بیرون
‫مرکز خدمات دونگ نیم
‫هی، بیا بُکشِش
‫هی
‫اینجا مرکز خدماته. بفرمایید
‫اونجا مرکز خدمات دونگ نیمه؟
‫بله، درسته
‫احیانا ریو جونگ چول اونجا کار میکنه؟
‫شما کی هستید؟
‫آه، من دختر ریو جونگ چولم...
‫ما اینجا کسی با این اسم نداریم
‫الو؟
‫بیا بیرون
‫خودتُ مرده فرض کن
‫بیا بیرون
‫منظورت چیه؟
‫چرا نمیتونی پاسپورت بگیری؟
‫خب...
‫یه کم پیچیده ـست ‫فراموشِش کن
‫بدون پاسپورت چطوری میخوای بری خارج از کشور؟
‫نمیدونی فردا آخرین مهلت تحویل مدارکه؟
‫اصلا مطمئنی میخوای بری؟
‫حداقل تا فردا یه رسید برای درخواست پاسپورتِت بیار
‫فهمیدی؟
‫معلم، مسئله اینه که...
‫اوه، خوش اومدید، خانم
‫سلام
‫شما برای مدیریت کمیته اینجا اومدید
‫بله ‫من همراهی ـتون میکنم
‫جی هه ‫ریو جی هه؟
‫ببخشید؟ بله...
‫خیلی تعریفِتُ شنیدم
‫آه، اما شما کی هستید؟
‫من مادر سونگ گیونم
‫آه...
‫وای، چطوری شناختیش؟
‫یه کم شک داشتم...
‫اما برچسب اسمِش رو دیدم
‫تعریفتو خیلی ازش شنیدم
‫یه جوری رفتار کردم که انگار از قبل میشناختمِش
‫تعجب کرده بودی، نه؟
‫نه
‫ای بابا، منم باید همینکارو می کردم
‫چون تو اولین دوستی هستی که اون تا حالا داشته،
‫اون همیشه در مورد تو حرف میزنه
‫بابا من هیچوقت اینکارو نکردم
‫در مورد وضعیتِت شنیدم
‫مسئله شجره نامه خانوادگیت مشکل خاصی نیست
‫من برات ترتیبشو میدم ‫اینطوری میتونی پاسپورتِت رو بگیری
‫با معلمت صحبت کردم
‫پس خیلی نگران نباش
‫نمیدونم به چه زبونی ازتون تشکر کنم
‫نیازی به تشکر نیس
‫ما نگران بودیم که سونگ گیون میخواد تنهایی بره
‫اگه تو باهاش بری به نفع ما هم میشه
‫چطوری اینقدر بالغ شدی، جی هه؟
‫اصلا بهت نمیخوره هم سن سونگ گیون باشی
‫بزرگترین بچه خانواده ـتونی؟
‫نه، یه برادر بزرگتر از خودم دارم
‫واقعا؟ یه برادر بزرگتر از خودت داری؟
‫چند سالشه؟
‫20
‫حتما میره دانشگاه
‫باید ازش بخوام به سونگ یون درس بده
‫آره
‫بیا با همدیگه درس بخونیم
‫مادر جی هه واقعا فوق العاده ـست
‫اون بچه هاش رو خیلی خوب بزرگ کرده
‫درسته
‫وقتی پرونده های خشونت و تجاوز میاد تو دستم،
‫می بینم بیشتر بچه ها از خانواده های تک سرپرست هستن،
‫تو واقعا خیلی خوب بزرگ شدی
‫بیاید بخوریم
‫بخور، سونگ یون
‫مامان
‫سالاد هم بخور
‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)
‫می بینمت
‫خدافظ ‫بعدا می بینمت
‫الو ‫چرا گوشیتو برنمیداشتی؟
‫خونه ای؟ ‫نه، تازه دارم میرم خونه
‫میدونی امروز چه اتفاقی افتاد؟
‫از دست داداشت دارم دیوونه میشم
‫الان تو ایستگاه پلیسم
‫چرا؟
‫فکر میکنی چرا؟
‫یه نفر رو زده
‫دوباره؟
‫واقعا دارم دیوونه میشم
‫فکر کنم دیر بیایم خونه ‫پس برو بخواب
‫شام خوردی؟
‫ببخشید ‫خوردم
‫بله ‫پدر مادرِ سونگ یون...
‫بعدا بهت زنگ میزنم
‫الو؟
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟ ‫مشکل حل نشد؟
‫اونا میگن طرفِ دیگه اینو شروع کرده
‫اما بردارت زده له و لورده ـش کرده
‫فکر کرده بقیه عمرش میره
‫کانون اصلاح و تربیت؟
‫حالا چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫ما باید به توافق برسیم، ‫دیگه چیکار میتونیم بکنیم؟
‫حداقل نمیخوان دیه بگیرن؟
‫اینطوری خیلی بهتر از رفتن به دادگاهه
‫اگه فقط چند دلار بود ‫برام اهمیتی نداشت
‫درسته
‫اینطوری هزینه ـش کمتر از گرفتن وکیل میشه
‫یعنی طرف اینقدر پول خواسته؟
‫بیخیال دانشگاهم میشم،
‫ما حتی از عهده خرید یه پلوپز بر نمیایم
‫پس...
‫پس هزینه برنامه ام چی میشه؟
‫به هر حال بخاطر پاسپورتِت نمیتونی بری
‫نه، حالا میتونم پاسپورت بگیرم
‫پدرمادرِ سونگ یون بهم کمک میکنن
‫فعلا نمیتونم برات کاری کنم
‫ما نمیتونیم اجازه بدیم برادرت یه مجرم سابقه دار بشه
‫ای خدا
‫واقعا خسته شدم. بذار یه کم استراحت کنم
‫اگه جرمی مرتکب شده، ‫پس یه خلافکاره
‫چی؟
‫چرا باید اون همش دردسر درست کنه،
‫و من بخاطر عواقبش زجر بکشم؟
‫ایییششش
‫ریو جی هه، دیوونه شدی؟
‫چطور جرات میکنی درُ محکم بکوبی؟
‫خودت چطور جرات میکنی اینقدر دردسر درست کنی
‫چطور جرات میکنی؟ درُ باز کن
‫درُ باز کن ‫داری چیکار میکنی؟
‫می کُشمت ‫بس کن
‫قسم میخورم می کشمت ‫دیوونه شدی؟
‫بیا بیرون ‫هی، برو اونور
‫من آخر تو رو میکشم ‫ساکت شو
‫برو تو اتاقِت
‫معلم ‫اوه، چی شده؟
‫من...
‫فکر نکنم بتونم تویِ برنامه سفر تحصیلی شرکت کنم
‫چی؟
‫داري باهام شوخي ميكني؟
‫نه، مسئله اینه که...
‫یهویی یه مشکلی تو خونه پیش اومده
‫مشکل پیش اومده؟
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫من...
‫من نمیتونم هزینه برنامه سفر رو بدم
‫پس فکر نکنم بتونم بهت کمکی کنم
‫باشه
‫برو
‫چیه؟
‫معلم از دستت عصبانی شد؟
‫اون فقط گفت مشکلی نیست
‫اوه، راستی...
‫به پدر مادرت بگو شرمنده ـم
‫اونا بخاطر این خیلی رویِ من حساب کرده بودن
‫اشکال نداره
‫لازم نیست بخاطر چیزی شرمنده بشی
‫اما تو خونه اتفاقی افتاده؟
‫خیلی بده؟
‫نه چیز خاصی نیست
‫فقط...
‫مامانم یه دفعه ای پولُ یه جایِ دیگه خرج کرده
‫بخاطرِ پوله؟
‫پس به بابام میگم و...
‫دوباره دارم مثل یه بچه لوس رفتار میکنم؟
‫فقط دلم میخواد با تو برم
‫میدونم
‫متاسفم که نمیتونم باهات بیام
‫جی هه، کِی تموم میشی؟
‫میخوای امروز بیرون با هم غذا بخوریم؟
‫هی، ریو جی هه
‫هی، اون کیه؟
‫خواهرم ‫خواهرت؟
‫اون اصلا شبیه تو نیس
‫چند سالشه؟
‫اسمش چیه؟
‫بهتره دیگه بریم ‫باشه
‫وای، خیلی خوشکله
‫الو؟
‫الو، تو جی هه هستی؟
‫بله، شما کی هستید؟
‫جی هه، منم، پدرِت
‫دخترم خوب بزرگ شده؟
‫چند سال میشه ندیدمت؟
‫حالا که صداتو می شنوم، ‫معلومه حسابی بزرگ شدی
‫چطوری...
‫شماره ـم رو پیدا کردی؟
‫شنیدم زنگ زدی به دوستم
‫بخاطر همین با شماره ای که ثبت شده بود تماس گرفتم
‫تو خونه مشکلی پیش اومده؟
‫آه...
‫چیزی نشده
‫فقط میخواستم بدونم حالت چطوره
‫بالاخره خدا دعاهایِ منو برآورده کرد
‫چی؟
‫بخاطر اینکه تو زندگیم بدهی داشتم
‫و خیلی ولخرجی کردم ‫تو و مامانِت رو تَرک کردم و رفتم
‫من این طرف و اون طرف رفتم
‫و آخرِش وضعیت سلامتیم اینقدر وخیم شد
‫که از دوستم خواهش کردم ‫بذاره تو مغازه ـش کار کنم
‫تو مرکز خدماتی دونگ نیم رو میشناسی؟
‫الان اونجا زندگی می کنم
‫مریض شدی؟
‫من...
‫جی هه، من...
‫سرطان کبد دارم
‫داری گوش میدی؟
‫آره
‫من دارم بخاطر تمام خطاهام مجازات شدم
‫بخاطر همین میخواستم در کنار خانواده ام بمیرم
‫برای این لحظه خیلی دعا کردم
‫بعدش تو بهم زنگ زدی
‫خیلی ممنون
‫خیلی ممنون، جی هه
‫خواهش میکنم...
‫لطفا به مامانت بگو دوباره با من زندگی کنه
‫باشه؟
‫خودتم میخوای اینکارو کنی، درسته؟
‫میخوای منو ببینی، نه؟
‫بله
‫دیشب زود خوابیدی؟
‫دیدم حتی نیومدی شام بخوری
‫برنج بوی گند میده
‫پس باید نودل فوری بخوری
‫ازت پرسیدم میخوای بیرون غذا بخوریم یا نه
‫مامان چرا از بابا طلاق گرفتی؟
‫باعث میشی اشتهام رو از دست بدم
‫دوباره میخوای راجب خارج از کشور رفتنِت حرف بزنی؟
‫نه!
‫نمیتونم حتی بپرسم چرا طلاق گرفتی؟
‫ما بخاطر حرص و طمعِ اون همه چی ـمون رو از دست دادیم
‫وقتی غرقِ بدهی شدیم از هم طلاق گرفتیم
‫من ضامنِش شده بودم
‫و موقعی که تو راهنمایی بودی
‫پولش رو پرداخت کردم
‫پس بخاطر بدهی طلاق گرفتی؟
‫اگه بخاطر بدهی بود،
‫فقط باید پول در می آوردم
‫اون یه الکلی بود
‫تو روز به روز بزرگتر میشدی
‫و اون روز به روز مست میکرد
‫فکر می کردم بخاطر مسمومیت الکلی بمیره
‫اما فکر کنم هنوز نمرده
‫مامان تو خیلی بدجور حرف میزنی
‫چی؟ چی خیلی بدجوره؟
‫کی اهمیت میده؟ اون الان یه غریبه ـس
‫خودت رو خوش شانس بدون ‫که برای به یاد آوردنش خیلی بچه بودی
‫برادرت رو ببین
‫ما زوج مناسبی برای هم نبودیم
‫حتی پیشگو میگفت
‫اگه با هم زندگی کنیم می میریم
‫سلام ‫سلام
‫ریو جی هه
‫داری میری کلاس؟ ‫بله
‫بعد از این کلاس بیا به اتاق کارکنان
‫ببخشید؟ چرا؟
‫یه پیغام از طرف آموزش پرورش برامون اومده،
‫اونا بر اساس چند تا از نمرات ‫حمایت کامل رو از دانش آموزا می کنن
‫واقعا؟
‫جزییاتِش رو بعدا بهت میگم
‫یه سری به اتاق کارکنان بزن
‫چشم
‫این یکیه، درسته؟
‫کتاب سوالات آزمون مقدماتیِ...
‫آموزش و پرورش
‫دقیقا همینه
‫خیلی عالیه
‫پس اگه این امتحان رو بدی ‫میتونیم با همدیگه بریم؟
‫نه...
‫برای این امتحان باید رتبه بالای 3 بیارم
‫باورنکردنیه
‫مطمئنی میتونی از پسش بر بیای؟
‫اگه فقط پول بدی راحت تره
‫به هر حال بهتر از اینه که اصلا نتونم برم
‫من اینو برات میخرم
‫برایِ تشویق کردنت که اینطوری بتونیم با همدیگه بریم
‫چیه؟
‫دوباره بی ادبِ گستاخ شدم؟
‫نه
‫ازت خیلی ممنونم
‫چیه؟
‫تو اینو گفتی
‫چیه؟
‫ها؟
‫آه، هیچی
‫تا اتوبوس نرفته بیا زودتر بریم
‫هی، جی هان
‫اون خواهرت نیس؟
‫نه
‫جی هان، این خواهر توئه
‫هی، جی هان، این خواهر توئه
‫این چیه؟
‫تو کی هستی؟
‫جی هان خواهر داشته؟
‫خوشکلی
‫چند سالته؟
‫میخوای من کیفت رو برات بیارم؟
‫اون خواهرم نیس
‫انگار. اون شبیه خواهرته
‫من کیفت رو برات میارم...
‫بیا بریم...
‫اون پسرا چِشون شده؟
‫اونا یه مُشت اراذل و اوباشَن
‫میدونم
‫الو؟ ‫تو جی هه ایی؟
‫من، بابات ‫اوه، بله...
‫کیه؟
‫چیزی شده؟
‫من فقط موقعی که مشکلی پیش بیاد زنگ نمیزنم
‫فقط زنگ زده بودم صداتُ بشنوم
‫که اینطور...
‫با مامان و داداشِت راجبِ من حرف زدی؟
‫نه، خیلی سرشم شلوع بود ‫نتونستم باهاشون حرف بزنم
‫میدونم سرت شلوغه اما
‫به تو بستگی داره که خانواده ـمون رو دوباره با هم متحد کنی
‫باشه؟
‫بله...
‫من الان تو مدرسه ام...
‫اوه، باشه، باشه
‫امشب بهت زنگ میزنم
‫اون کی بود؟
‫اوه، یکی از دوستای مامانم بود
‫حتما خیلی باهاشون راحت نیستی که
‫اینطوری دروغ میگی
‫دیگه باید پیاده بشم
‫میخوای اینجا پیاده بشی؟
‫آره، میخوام برم دفترِ بابام
‫بهم قول داده بعد از کارِش باهام بره بیرون
‫میخوای بیای؟
‫نه. خوش بگذره
‫باشه پس. فردا می بینمت ‫خدافظ
‫مامان، چرا زنگ نمیزنی مامورای سم پاشی بیان؟
‫زود باش بهشون زنگ بزن
‫چی شده؟ یه سوسک دیگه پیدا شده؟
‫جیرجیرکه
‫چیه؟
‫جیرجیرک
‫جیرجیرکا که آزار ندارن
‫نه ‫نمیخوام ریختِشونو ببینم
‫تو چِت شده؟
‫حتی سوسک نیس ‫یه جیرجیرکه
‫اونا خیلی سر و صدا میکنن
‫مرکز خدمات دونگ نیم
‫ایییششش
‫هی، ریو جی هان
‫خیلی وقته ندیدمت
‫انگار امروز همه اینجا جمع شدن
‫هر موقع پیدات میشه، جمعِمون بزرگ تر میشه
‫تو هنوز یه دوچرخه نداری؟
‫هی
‫بعدا از اینکه میره کانون اصلاح تربیت، ‫مامانش خیلی سختگیر شده
‫من تو خونه یه بازنده ام
‫میدونم
‫تو کُلا یه بازنده ای
‫تو حتی از خواهرِ کوچیکِت هم میترسی
‫اون خواهر من نیس
‫پس چرا اینقدر عصبانی شدی؟
‫کاملا مطمئنم که اون خواهرته
‫تو چِت شده؟ ‫بس کن دیگه
‫ولم کن
‫هی، این خیلی جالبه
‫هی
‫تو بخاطر ما خجالت میکشی؟
‫اصلا اینطور نیس
‫پس، چیه؟
‫اگه به خواهرت سلام کنی
‫تو خونه کتُک میخوری؟
‫یا فکر میکنی ما از راه بدرِش می کنیم؟
‫ما لوتی هستیم، نه؟
‫هی، بسه دیگه
‫هی
‫خواهرتُ میشناسی؟
‫حتی اگه خودت اونُ بدی بهم ‫قبولِش نمی کنم
‫هی
‫عوضی؟ عقلتو از دست دادی؟
‫هی! بس کن. بسه دیگه
‫تمومِش کن
‫اینطوری به کُشتنش میدی
‫بسه
‫هی! بس کن
‫بس کن، عوضی
‫برو بشین
‫برو بشین. ‫حالت خوبه؟
‫اون تو رو محکم تر زد
‫حالم خوبه
‫اما،
‫چطور شد که تمرینِت رو انجام ندادی؟
‫فقط این روزا یه کم احساس گیجی میکنم
‫برای امتحان خیلی میخونی، نه؟
‫خیلی به خودت فشار نیار
‫راستی، بابام گفت برامون شام میخره
‫بیا با همدیگه بریم دفترِش
‫امروز؟
‫فکر نکنم بتونم...
‫بیا بریم
‫اون میخواد راجب مسئله ثبت نامِت باهات حرف بزنه
‫باشه پس
‫اینجا خیلی عالیه
‫خیلی دیر کرد
‫ممنون
‫اونی، کِی کارِ بابام تموم میشه؟
‫یه دفعه ای یه مشتری قدیمی اومد پیشِش
‫الان دیگه باید تموم شده باشه
‫اوه، داره میاد
‫خیلی ممنون، آقا
‫اون پسره... ‫مواظب باشید
‫همون گردن کلفته نیست؟ ‫خدافظی کن
‫خدافظ
‫اوه، شما اینجایید
‫جی هه هم اینجاس
‫جی هه، تو اینجا داری چیکار میکنی؟
‫جی هه
‫پس با اجازه ـتون من میرم
‫آه، خدافظ...
‫ریو جی هه
‫این دفعه چی شده؟
‫دوباره یه نفر دیگه رو زده؟
‫خودت چرا اینجایی؟
‫مگه بهت نگفته بودم که بابایِ سونگ یون وکیله؟
‫اینو بارها بهت گفته بودم ‫اما هیچوقت گوش ندادی
‫چرا بلند شدی اومدی اینجا؟
‫هی، ریو جی هه
‫چطور جرات میکنی سر مامان داد بکشی؟
‫ادای داداش بزرگتر رو در نیار ‫نفرت انگیزه
‫چی؟ دختره یِ لوس، عقلتو از دست دادی؟
‫چیه؟ میخوای منم کتک بزنی؟
‫پس بزن
‫ما تو دفتر یه وکیلیم، ‫پس یالا بزن
‫ریو جی هه، بس کن دیگه
‫شما خیلی خجالت آورید
‫ای کاش خانواده یِ من نبودید
‫سوسک
‫جزیی از خانواده سوسکا ـس
‫حتی یه خانواده ای که خیلی سر و صدا میکنن
‫و من تو خانواده یِ سوسکا زندگی میکردم
‫که با خودم فکر میکردم یه آدمم
‫اما وقتی مامانم منو کتک زد، اینو فهمیدم
‫آه...
‫من توی خانواده ام، ‫یه سوسک بودم
‫همیشه مجبور بودم ساکت بمونم
‫یه سوسک
‫اون کجاس؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشد
‫ریو جی هه، کجا بودی؟
‫چرا گوشیتو برنمیداشتی؟
‫همونجا وایسا
‫تو اینقدر منو نگران کردی
‫حالا چطور میتونی همینطور ساکت بمونی؟
‫من فقط باید سکوت کنم
‫من ساکت می مونم و از سر رات میرم کنار
‫فقط راحتم بذار
‫مرکز خدمات دونگ نیم
‫الو
‫الو؟
‫تو جی هه ای؟ ‫منم، بابا
‫بله، بفرما؟
‫چی؟
‫چرا دخترم باهام اینقدر سرد حرف میزنه؟
‫حتی قبلِش جوابِ گوشیت رو ندادی
‫سرم شلوغ بود
‫فردا یه امتحان خیلی مهم دارم
‫آه، که اینطور
‫به مامانِت راجبِ من چیزی نگفتی؟
‫نه، مامان هم سرش خیلی شلوغ بود
‫داداشِت دیگه دردسر درست نمیکنه؟
‫نه
‫همش همینا رو میخوای بهم بگی؟
‫یه کم نگرانم
‫یه کم با جزییات بهم بگو
‫باید بدونم شما دارید چطوری زندگی می کنید ‫اینطوری وقتی خواستیم با هم زندگی کنیم برام راحت تر میشه
‫مست کردی؟
‫نه، جی هه، مسئله اینه که...
‫من خیلی مریضم
‫من به تو نیاز دارم که مادر و داداشِت رو متقاعد کنی
‫اینطوری قبل از مرگم می تونیم با همدیگه زندگی کنیم
‫ممکنه آخرش تنهایی بمیرم...
‫بابا
‫بابا، متاسفم اما الان خیلی سرم شلوغه
‫فردا یه امتحان خیلی مهم دارم
‫الو؟
‫جی هه
‫اینطوری زندگی نکن
‫چی؟
‫جی هه، اینطوری زندگی نکن
‫جی هه...
‫اینطوری زندگی نکن
‫اینطوری زندگی نکن...
‫دارم قطع میکنم
‫جی هه، اینطوری زندگی نکن...
‫جی هه...
‫اینطوری زندگی نکن...
‫جی هه، اینطوری زندگی نکن
‫اینطوری زندگی نکن
‫جی هه...
‫اینطوری زندگی نکن
‫جی هه، اینطوری زندگی نکن
‫اینطوری زندگی نکن
‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)
‫جی هه
‫میخوای اینو بخوری؟
‫نمیتونم. کُلا آب شده ‫بدش به من
‫امتحانِت رو خوب دادی؟
‫خراب کردم
‫دروغگو
‫همیشه یه جوری رفتار میکنی که انگار امتحانِت رو بد دادی
‫هی، کِی اینکارو کردم؟
‫برای امتحان ورودی پشت سرت نشسته بودم
‫یادت نمیاد ازت پرسیدم امتحانت رو چطور دادی؟
‫چطور میشه یادم نیاد؟
‫من واسه اولین بار تو رو دیدم
‫و تو هم لاف میزدی که خوب دادی
‫تو گفتی امتحانت رو خیلی بد دادی
‫بعدش معلوم شد نمره بهتر از من گرفتی
‫ایندفعه واقعا خراب کردم
‫بریم اونجا
‫بیا
‫به هر حال،
‫من نمیتونم راجبِ همه چیز دروغ بگم
‫وقتی از یه چیزی خوشم بیاد میگم
‫وقتی نمیدونم، میگم
‫وقتی از یه چیزی لذت می برم، میگم
‫واسه همین یه آدم طرد شده ام
‫اما، جی هه...
‫تو خیلی مخفی کاری میکنی
‫نباید اینطوری باشی
‫من همیشه اینطوری ام اما تو فرار نمیکنی
‫حالا تو فکر میکنی اینجوری باعث میشه من فرار کنم؟
‫پس امتحانِت رو خوب دادی؟
‫گفتم که خراب کردم
‫اینو بخور
‫چی شده؟
‫چرا گوشیت خاموش بود؟
‫بهت گفتم که فردا امتحان دارم
‫گوشیمو گذاشتم تو خونه
‫چیه؟ اتفاقی افتاده؟
‫چی شده؟
‫بابا...
‫فوت کرده
‫اون تو خیابون دراز کشیده و مُرده
‫هیچ تلفن یا چیزی نداشته
‫پس اونا با شما بچه ها تماس گرفتن چون که
‫از نظر قانونی ‫به عنوان یکی از اعضای خانواده ی اون ثبت شدید
‫پس مراسم تشییع جنازه چی میشه؟
‫توی بیمارستان چانگ وونه
‫پس الان باید بریم اونجا؟
‫هنوزم نمیدونم باید بریم یا نه
‫همچنین نمیدونم اونجا چه خبره
‫منظورت چیه؟
‫چون به عنوان یکی از اعضای خانواده ی اون ثبت شدیم...
‫ممکنه بدهیش بیفته گردن ما
‫بیاید اول بهش فکر کنیم
‫بیاید تا فردا بهش فکر کنیم و تصمیم بگیریم
‫برم یا نرم...
‫اون موقع چه راهی داشتم؟
‫موقعی که بچه بودم...
‫از بابا متنفر نبودم
‫اما میخواستم با مامانم برم
‫همونطور که مامان گفت، بابا همیشه مست می کرد
‫و اگه نیمه شب مشروبش تموم میشد،
‫کُلا تبدیل به یه آدم دیگه ای میشد
‫به علاوه تو خونه ی بابا...
‫این سوسکه ‫بُکشِش
‫یه عالمه سوسک بود
‫اینقدر زیاد که دادشم هنوز ازشون میترسه
‫زود باش، زود باش
‫هی، این بابامه
‫سلام ‫اوه، تو جی هه ایی
‫سوار شو. می رسونمت
‫نه، مشکلی نیس
‫صبر کن، جی هه...
‫در مورد شجره نامه خانوادگیت...
‫فکر کنم دیگه نیازی نداری کاری کنی
‫بخاطر از دست دادن پدرت خیلی متاسفم
‫حتما خیلی شوکه شدی
‫مشکلی نیس
‫جی هه
‫نمیخوای بری تشییع جنازه، درسته؟
‫به :‌ ریو جی هان
‫به پسرم، جی هان
‫داری کجا میری؟
‫ولِش کن
‫برم یا نرم؟
‫جی هه؟
‫تو اون لحظه، به داداشم نگاه میکردم
‫هیچ کدوم ـشون از داداشم سوال نمی کردن
‫اون همیشه ساکت بود
‫و داخلِ این نامه
‫که بابام برای داداشم فرستاده بود،
‫هیج چیزی در مورد داداشم نبود
‫همش راجبِ من و مامانم بود
‫یعنی بخاطر جیرجیرکای پر سر و صدا بود؟
‫تو چهره داداشم هیج غم و اندوهی نبود
‫اما به نظرم گریه کرده و گفته :
‫"نرو" ‫"نرو"
‫چرا اینجایی؟
‫مامان منتظره
‫عجله کن
‫هی، ریو جی هان
‫داری میری خونه؟
‫هی، ما باید عجله کنیم بریم اونجا
‫زود برمیگردم
‫هی
‫لعنتی
‫هر دوتون راجبِ این فکر کردید؟
‫بابایِ سونگ یون گفت
‫یه نامه ای برای عدم پذیرشِ پرداخت بدهی بنویسیم
‫بابا به بانک ها هم خیلی بدهی داشته
‫اون گفت بهتره تو مراسم تشییع جنازه حضور نداشته باشیم
‫هی، ریو جی هه
‫اون نامه عدم پذیرش یا هرچی که هست
‫بیا فردا بنویسیمِش
‫راضی شدی؟
‫دارم میرم
‫اون باید زنده می موند
‫وقتی منو اونطوری عذاب داد و رفت...
‫حداقل باید خوشبخت زندگی می کرد
‫چرا تا آخر منو اینقدر عذاب داد؟
‫چرا؟
‫اصلا بخاطر چی ناراحتی؟
‫ما بدون اون زندگی خوبی داشتیم
‫از این به بعد هم بدون اون راحت زندگی می کنیم
‫ما میتونیم بدون اون راحت زندگی کنیم
‫سگ ها واق واق میکنن
‫جیر جیرکا، جیر جیر
‫هر سه تامون به روش های مختلفی گریه کردیم
‫مامانم و داداشم
‫به روش خودشون گریه کردن
‫اما من نمی تونستم صداشون رو بشنوم
‫بخاطر اینکه گوشامو می گرفتم
‫فکر کنم آخرین حرف های پدرم این بود که...
‫بهم بگه حالا گوشات رو باز کن
‫همونطور که سوسکا برای زنده موندن،
‫سر و صدا نمی کنن
‫آدما هم بخاطر اینکه زنده بمونن گریه میکنن
‫هر کدوم به روشِ خودشون
‫این چیه؟ ‫چرا تموم نمیشه؟
‫این شکسته؟
‫تازه خریدیمِش ‫چرا باید بشکنه؟
‫برو کنار، برو کنار
‫مامان، پاسپورتم رو ندیدی؟
‫چی؟
‫کجا گذاشتمش؟ ‫پاسپورتت رو گم کردی؟
‫میرم تو اتاقت نگاه کن ‫هی، کیفِت
‫کیف؟ ‫روی میز گذاشتیش
‫اوه، چیکار کنم
‫اوه، خدایا
‫کجاس؟
‫پیداش کردم! اینجاس
‫دیروز بهت گفتم وسایلت رو جمع کن
‫مامان، دیگه باید برم
‫به تاکسی زنگ زدی؟
‫خودم می رسونمت. اول غذاتو بخور
‫تو هواپیما میخورم
‫هی، برنجی که من درست کردم رو بخور
‫داداش، تو برنج درست کردی؟
‫خواهر کوچولو، هدیه یِ من یادت نره
‫برنح هنوز پخته نشده
‫دیگه میخوام برم
‫میذارمِش تو پلوپَژ
‫نمیتونم همینطوری بهت اعتماد کنم
‫حداقل تلاشمو کردم
‫هی، اول غذا بخور
‫داره میسوزه ‫داره میسوزه
‫مامان، الان دیگه باید برم
‫اول غذاتو بخور ‫آماده ـس
‫حداقل یه کم گوشت خوک بخور
‫داغه ‫این غذای مورد علاقته
‫این گرم و عالیه ‫یه کم گوشت خوک بخور
‫حتی بلد نیس با چاپ استیک غذا بخوره
‫باید سردترِش کنی
‫ای بابا، فقط بخورش
‫داغه
‫همش رو خوردی
‫شوره
‫خوشمزه ـس
‫خوشمزه ـس؟ ‫آره
‫اوه، برنج آماده شد
‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)